Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2009
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Η ΑΕΛ θέλει ΜΑΓΚΙΑ γιατί είναι …ΕΝΩΣΗ
Χρειάζεται μαγκιά, μέσα από την αγωνία και την πικρία σου, να αναστήσεις την ελπίδα και την πίστη για αυτό που αγαπάς.
Χρειάζεται μαγκιά μέσα από αρνητικά αποτελέσματα και εμφανίσεις για να βρεις και πάλι την εμπιστοσύνη στα πόδια σου και στον εαυτό σου. Είμαστε, άραγε, σ’ αυτή την ομάδα μάγκες ΟΛΟΙ μας ; Στο παρελθόν, αυτή η ομάδα, αυτή η πόλη απέδειξε πως έχει και την ποδοσφαιρική και τη φίλαθλη μαγκιά. Ας προσπαθήσουμε και πάλι στα δύσκολα ΕΝΩΜΕΝΟΙ να αποδείξουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ότι είμαστε μάγκες. Όλη η Ελλάδα γνωρίζει ότι η ΑΕΛ είναι μεγάλη ομάδα. Στις μεγάλες ομάδες ΔΕΝ ταιριάζει η μιζέρια και η μεμψιμοιρία .
Σε όλους μας υπάρχει πικρία και προβληματισμός, κυρίως, όμως, για την έλλειψη πάθους. Το έχουμε, ωστόσο, ξαναπεί ότι η νίκη στο ποδόσφαιρο δεν είναι αυτοσκοπός. Μας αρκεί να υπάρχει το φιλότιμο και ο ποδοσφαιρικός τσαμπουκάς και αυτό, επιτέλους, είναι που απαιτούμε να δούμε και να επιβραβεύσουμε στο πάλαι ποτέ απόρθητο Αλκαζάρ. Τα καλύτερα είναι μπροστά μας, αρκεί -όπως και στο παρελθόν- όλοι εμείς που είμαστε η ΑΕΛ σε αυτή την πόλη, να παραμένουμε ΕΝΩΜΕΝΟΙ και να πιστεύουμε στις δυνάμεις μας.
Κλείνουμε με τους στίχους από το « ΠΕΡΙΒΟΛΙ » του Δ. Σαββόπουλου.
Τόσα χρόνια πάλευα μόνος στα τυφλά
και ταξίδεψα κι αρρώστησα και πέρασα πολλά.
Τώρα όμως πλάι σου και πάλι περπατώ,
μες στα χρώματα του κήπου σου και δίπλα στο νερό.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥΣ
Ο ΒΥΣΣΙΝΟκΙΠΠΟΣ αναλαμβάνει πρωτοβουλία αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων στην ομάδα. Η συνεργασία και ο διάλογος ανάμεσα σε όλους τους συνδέσμους – συλλόγους, συμπεριλαμβανομένου και του συλλόγου παλαιμάχων, πιστεύουμε ότι είναι τα απαραίτητα εκείνα στοιχεία που θα οδηγήσουν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση - επίλυση των εκάστοτε προβλημάτων που απασχολούν την ομάδα και την οικογένεια της ΑΕΛ.
Καλούμε όλους τους συλλόγους – συνδέσμους σε διάλογο.
ΒΥΣΣΙΝΟκΙΠΠΟΣ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ
ΤΗΣ ΑΕΛ
ΣΧΟΛΙΟ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ :ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ «ΠΑΓΟΥΡΙΑ»… ΚΡΥΟ ΝΕΡΟ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΝΕΦΕΡΟΥΝ

Μία ακόμη πικρή γεύση μας άφησε η ομάδα το περασμένο Σαββατόβραδο. Μία ακόμη εβδομάδα κατήφειας, νευρικότητας, γκρίνιας και κυρίως έντονης ανησυχίας για το μέλλον, για τη φετινή προοπτική της αγαπημένης μας ΑΕΛ, έχει ήδη ξεκινήσει. Δικαιολογημένες σε μεγάλο βαθμό οι οργισμένες τοποθετήσεις και η αυστηρή κριτική προς την ομάδα στις καθημερινές ραδιοφωνικές εκπομπές της πόλης αλλά και στις καθημερινές συζητήσεις όλων μας.
Στο Καυταντζόγλειο δυστυχώς «γριά» ήταν η ΑΕΛ. Ο «Γηραιός» έδειχνε έφηβος δίπλα της. Σύνολο δίχως συνοχή και αντοχή, παίκτες ανεξήγητα νωθροί, χωρίς νεύρο και πάθος, δίχως ίχνος φαντασίας, γέμισαν με απογοήτευση και, κατά διαστήματα, αγανάκτηση τον φίλαθλο κόσμο της Λάρισας. Η στενοχώρια για την εικόνα της ομάδας μας αφαιρεί οποιαδήποτε όρεξη για περισσότερα λόγια. Άλλωστε, θεωρούμε σώφρον να περιμένουμε λίγο ακόμη πριν προβούμε σε πιο αμείλικτες επικρίσεις και θέσεις. Δίνουμε μία ακόμη μικρή πίστωση χρόνου στην ομάδα με την ελπίδα να επουλωθούν «τραύματα» και να διορθωθούν κακώς κείμενα και λάθη, αποτέλεσμα του δεδομένου κακού σχεδιασμού και προγραμματισμού του καλοκαιριού.
Το ματς του επόμενου Σαββάτου, υπό τις διαμορφωθείσες συνθήκες, καθίσταται καθοριστικό για την φετινή πορεία της ΑΕΛ. Είναι οριακό ιδιαιτέρως λόγω της πολύ κακής ψυχολογίας της ομάδας. Οι συνέπειες μιας νέας απώλειας βαθμών θα είναι σίγουρα πολύ πιο οδυνηρές. Οφείλουμε λοιπόν όλοι να σταθούμε στο πλάι της για μία ακόμη φορά με πίστη στη νίκη και σε ανάκαμψη, σε ένα νέο ξεκίνημα στο φετινό πρωτάθλημα και σε ένα οριστικό τέρμα στο «μακρύ» και «κουραστικό» (για την ομάδα) φετινό καλοκαίρι.
Το Σάββατο χρειαζόμαστε όλοι μας πολλά «παγούρια»… κρύο νερό για να συνέλθουμε. Με τη νίκη για να μπορούμε να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες.
Στο Καυταντζόγλειο δυστυχώς «γριά» ήταν η ΑΕΛ. Ο «Γηραιός» έδειχνε έφηβος δίπλα της. Σύνολο δίχως συνοχή και αντοχή, παίκτες ανεξήγητα νωθροί, χωρίς νεύρο και πάθος, δίχως ίχνος φαντασίας, γέμισαν με απογοήτευση και, κατά διαστήματα, αγανάκτηση τον φίλαθλο κόσμο της Λάρισας. Η στενοχώρια για την εικόνα της ομάδας μας αφαιρεί οποιαδήποτε όρεξη για περισσότερα λόγια. Άλλωστε, θεωρούμε σώφρον να περιμένουμε λίγο ακόμη πριν προβούμε σε πιο αμείλικτες επικρίσεις και θέσεις. Δίνουμε μία ακόμη μικρή πίστωση χρόνου στην ομάδα με την ελπίδα να επουλωθούν «τραύματα» και να διορθωθούν κακώς κείμενα και λάθη, αποτέλεσμα του δεδομένου κακού σχεδιασμού και προγραμματισμού του καλοκαιριού.
Το ματς του επόμενου Σαββάτου, υπό τις διαμορφωθείσες συνθήκες, καθίσταται καθοριστικό για την φετινή πορεία της ΑΕΛ. Είναι οριακό ιδιαιτέρως λόγω της πολύ κακής ψυχολογίας της ομάδας. Οι συνέπειες μιας νέας απώλειας βαθμών θα είναι σίγουρα πολύ πιο οδυνηρές. Οφείλουμε λοιπόν όλοι να σταθούμε στο πλάι της για μία ακόμη φορά με πίστη στη νίκη και σε ανάκαμψη, σε ένα νέο ξεκίνημα στο φετινό πρωτάθλημα και σε ένα οριστικό τέρμα στο «μακρύ» και «κουραστικό» (για την ομάδα) φετινό καλοκαίρι.
Το Σάββατο χρειαζόμαστε όλοι μας πολλά «παγούρια»… κρύο νερό για να συνέλθουμε. Με τη νίκη για να μπορούμε να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009
ΣΧΟΛΙΟ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ : ΣΚΩΤΣΕΖΙΚΟ ΝΤΟΥΣ ΜΕ ΑΤΡΟΜΗΤΟ

Είναι μεσημέρι Σαββάτου και όλα στην πόλη είναι ιδανικά για τον αγώνα της Α.Ε.Λ. στο Αλκαζάρ με τον Ατρόμητο. Ο κόσμος που κατεβαίνει στο γήπεδο έχει καταλάβει τη δυσκολία του αγώνα – λόγω της ανέτοιμης ομάδας μας – και όχι της δυναμικότητας του αντιπάλου αλλά πιστεύει ότι ο βυσσινί εγωισμός θα υπερνικήσει κάθε εμπόδιο και θα οδηγήσει την ομάδα σε μία νίκη που θα την ξαναβάλει σε τροχιά 5αδας, θα δώσει απάντηση στον αντίπαλο προπονητή, θα χαροποιήσει τους φιλάθλους και θα ηρεμήσει την πόλη.
Μπαίνοντας στο Αλκαζάρ και ενώ οι ομάδες είναι στο στάδιο της προθέρμανσης η συνάντηση είναι αναπόφευκτη μ’ ένα …φίλο από τα παλιά που βρίσκεται ήδη στον αγωνιστικό χώρο και παρακολουθεί την προετοιμασία της ομάδας του. Η υποδοχή παρά τις συστάσεις των υπευθύνων είναι αντάξια ενός ανθρώπου που έχει κοροϊδέψει, έχει προδώσει και δεν έχει σεβαστεί την πόλη, την ομάδα, τον κόσμο και τον πρόεδρο της. Ευτυχώς ο … φίλος μπήκε στα αποδυτήρια και ο κόσμος παρακολούθησε ανεπηρέαστος ένα βίντεο που μας γύρισε όλους χρόνια πίσω σε στιγμές μεγάλης δόξας και περηφάνιας, σε χρόνια παρακμής και ανυποληψίας˙ το τραγούδι που ακολούθησε προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση για άτομα που πρόσφεραν στην ομάδα και δεν είναι πια κοντά μας. Μέσα σε 5’ πέρασε μπροστά από τα μάτια μας η ιστορία της βυσσινί οικογένειας που όλοι υπερασπιζόμαστε και προσπαθούμε να συνεχίσουμε σε πείσμα όλων όσων προσπαθούν να μηδενίσουν και να ισοπεδώσουν όλα τα επιτεύγματα της. Το βίντεο είχε κάνει το θαύμα του. Ο ενθουσιασμός του κόσμου εκτοξεύτηκε στα ύψη και η προσδοκία για μια μεγάλη νίκη κυρίευσε όλους τους φιλάθλους.
Ο αγώνας ξεκινάει. Η ομάδα μπαίνει σα σίφουνας και μέσα σε 30’ προηγείται 2-0, έχει ένα δοκάρι μία τεράστια ευκαιρία για τρίτο γκολ και σκορπίζει κάθε σύστημα του μεγάλου (μόνο στη φαντασία του) αντίπαλου προπονητή. Ο κόσμος παραληρεί στις εξέδρες του σταδίου για τον καλπασμό του βυσσινί αλόγου και επευφημεί τον Γ.Δ. αναγνωρίζοντας την τεράστια αυτή προπονητική ιδιοφυΐα. Και ενώ όλοι περιμένουν να γλεντήσουν το Δώνη και την παρέα του για το ευχάριστο απόγευμα που τους προσέφεραν, ένα απρόσμενο λάθος στην άμυνα της ομάδας μας μετρίασε τις εντυπώσεις και άφησε ανοιχτούς λογαριασμούς για το δεύτερο ημίχρονο. Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινάει και η Α.Ε.Λ. είναι τελείως αγνώριστη. Με παίχτες υπνωτισμένους, σα να παίζουν πρώτη φορά σε επαγγελματική κατηγορία, χωρίς νεύρο και ποδοσφαιρικό εγωισμό δέχεται την ισοφάριση και παρουσιάζεται ανήμπορη να αντιμετωπίσει το Περιστέρι ακόμη και όταν αυτό αγωνίζεται με δέκα παίχτες. Και θα μπορούσε να είχε γίνει η ολική ανατροπή, αν δεν γινόταν η απόκρουση του πέναλτι. Μοναδική αναλαμπή – αντίδραση της ομάδας μας ένα δεύτερο δοκάρι προς την εκπνοή του αγώνα.
Το τελικό 2-2 άφησε άλλη μια πικρή γεύση στους βυσσινί φιλάθλους για επιπλέον 2 πεταμένους βαθμούς στο πάλαι ποτέ απόρθητο Αλκαζάρ, προβληματισμό για την εικόνα της ομάδας στο δεύτερο ημίχρονο και την ευκαιρία στο μισητό αντίπαλο προπονητή να χειροκροτήσει …ειρωνικά τη βυσσινί εξέδρα παίρνοντας έτσι την εκδίκησή του για όσα πέρασε κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Μπαίνοντας στο Αλκαζάρ και ενώ οι ομάδες είναι στο στάδιο της προθέρμανσης η συνάντηση είναι αναπόφευκτη μ’ ένα …φίλο από τα παλιά που βρίσκεται ήδη στον αγωνιστικό χώρο και παρακολουθεί την προετοιμασία της ομάδας του. Η υποδοχή παρά τις συστάσεις των υπευθύνων είναι αντάξια ενός ανθρώπου που έχει κοροϊδέψει, έχει προδώσει και δεν έχει σεβαστεί την πόλη, την ομάδα, τον κόσμο και τον πρόεδρο της. Ευτυχώς ο … φίλος μπήκε στα αποδυτήρια και ο κόσμος παρακολούθησε ανεπηρέαστος ένα βίντεο που μας γύρισε όλους χρόνια πίσω σε στιγμές μεγάλης δόξας και περηφάνιας, σε χρόνια παρακμής και ανυποληψίας˙ το τραγούδι που ακολούθησε προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση για άτομα που πρόσφεραν στην ομάδα και δεν είναι πια κοντά μας. Μέσα σε 5’ πέρασε μπροστά από τα μάτια μας η ιστορία της βυσσινί οικογένειας που όλοι υπερασπιζόμαστε και προσπαθούμε να συνεχίσουμε σε πείσμα όλων όσων προσπαθούν να μηδενίσουν και να ισοπεδώσουν όλα τα επιτεύγματα της. Το βίντεο είχε κάνει το θαύμα του. Ο ενθουσιασμός του κόσμου εκτοξεύτηκε στα ύψη και η προσδοκία για μια μεγάλη νίκη κυρίευσε όλους τους φιλάθλους.
Ο αγώνας ξεκινάει. Η ομάδα μπαίνει σα σίφουνας και μέσα σε 30’ προηγείται 2-0, έχει ένα δοκάρι μία τεράστια ευκαιρία για τρίτο γκολ και σκορπίζει κάθε σύστημα του μεγάλου (μόνο στη φαντασία του) αντίπαλου προπονητή. Ο κόσμος παραληρεί στις εξέδρες του σταδίου για τον καλπασμό του βυσσινί αλόγου και επευφημεί τον Γ.Δ. αναγνωρίζοντας την τεράστια αυτή προπονητική ιδιοφυΐα. Και ενώ όλοι περιμένουν να γλεντήσουν το Δώνη και την παρέα του για το ευχάριστο απόγευμα που τους προσέφεραν, ένα απρόσμενο λάθος στην άμυνα της ομάδας μας μετρίασε τις εντυπώσεις και άφησε ανοιχτούς λογαριασμούς για το δεύτερο ημίχρονο. Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινάει και η Α.Ε.Λ. είναι τελείως αγνώριστη. Με παίχτες υπνωτισμένους, σα να παίζουν πρώτη φορά σε επαγγελματική κατηγορία, χωρίς νεύρο και ποδοσφαιρικό εγωισμό δέχεται την ισοφάριση και παρουσιάζεται ανήμπορη να αντιμετωπίσει το Περιστέρι ακόμη και όταν αυτό αγωνίζεται με δέκα παίχτες. Και θα μπορούσε να είχε γίνει η ολική ανατροπή, αν δεν γινόταν η απόκρουση του πέναλτι. Μοναδική αναλαμπή – αντίδραση της ομάδας μας ένα δεύτερο δοκάρι προς την εκπνοή του αγώνα.
Το τελικό 2-2 άφησε άλλη μια πικρή γεύση στους βυσσινί φιλάθλους για επιπλέον 2 πεταμένους βαθμούς στο πάλαι ποτέ απόρθητο Αλκαζάρ, προβληματισμό για την εικόνα της ομάδας στο δεύτερο ημίχρονο και την ευκαιρία στο μισητό αντίπαλο προπονητή να χειροκροτήσει …ειρωνικά τη βυσσινί εξέδρα παίρνοντας έτσι την εκδίκησή του για όσα πέρασε κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009
ΤΟ ΒΥΣΣΙΝΙ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ

Παραθέτουμε αυτούσια την ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΛ για το " Βυσσινί ζεϊμπέκικο των Αθανάτων".
Την Κυριακή 6/9, συμπληρώνονται 30 χρόνια απ’ την αποφράδα ημέρα του χαμού των μεγάλων ποδοσφαιρικών ταλέντων της Λάρισας και της ΑΕΛ, Δημήτρη Κουκουλίτσιου και Δημήτρη Μουσιάρη. Δεν το ξεχνάμε, όπως δεν ξεχνάμε ότι σε μια εβδομάδα, την Κυριακή 13/09, συμπληρώνονται 12 χρόνια χωρίς τον Γιώργο Μητσιμπόνα κι όπως δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ όλα τα αστέρια της ομάδας που έφυγαν έτσι ξαφνικά από κοντά μας.
Γι’ αυτό και αποφασίστηκε, με την αμέριστη βοήθεια καλών και ταλαντούχων φίλων, η ΠΑΕ ΑΕΛ 1964 να τιμήσει και μουσικά το αδικοχαμένο κομμάτι της ιστορίας της.
Πρόκειται για μια σεμνή παραγωγή, για ένα τραγούδι μνήμης, νοσταλγίας και ελπίδας, προϊόν της έμπνευσης και της ευαισθησίας του δημιουργού του.
Αξίζει μεταξύ άλλων να σημειωθεί ότι το τραγούδι προλογίζει ο Γιάννης Βαλαώρας και σε εύλογο χρόνο θα κυκλοφορήσει για φιλανθρωπικό σκοπό.
Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την ευαίσθητη αυτή παραγωγή, θα γίνουν γνωστές σε ιδιαίτερη εκδήλωση, η οποία προετοιμάζεται με ξεχωριστό ενδιαφέρον.
Προς το παρόν, οι φίλοι της ΑΕΛ θα έχουν την ευκαιρία να το ακούν από την ερχόμενη Δευτέρα, από τις αθλητικές ραδιοφωνικές εκπομπές της πόλης, όπου θα διανεμηθεί.
Την Κυριακή 6/9, συμπληρώνονται 30 χρόνια απ’ την αποφράδα ημέρα του χαμού των μεγάλων ποδοσφαιρικών ταλέντων της Λάρισας και της ΑΕΛ, Δημήτρη Κουκουλίτσιου και Δημήτρη Μουσιάρη. Δεν το ξεχνάμε, όπως δεν ξεχνάμε ότι σε μια εβδομάδα, την Κυριακή 13/09, συμπληρώνονται 12 χρόνια χωρίς τον Γιώργο Μητσιμπόνα κι όπως δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ όλα τα αστέρια της ομάδας που έφυγαν έτσι ξαφνικά από κοντά μας.
Γι’ αυτό και αποφασίστηκε, με την αμέριστη βοήθεια καλών και ταλαντούχων φίλων, η ΠΑΕ ΑΕΛ 1964 να τιμήσει και μουσικά το αδικοχαμένο κομμάτι της ιστορίας της.
Πρόκειται για μια σεμνή παραγωγή, για ένα τραγούδι μνήμης, νοσταλγίας και ελπίδας, προϊόν της έμπνευσης και της ευαισθησίας του δημιουργού του.
Αξίζει μεταξύ άλλων να σημειωθεί ότι το τραγούδι προλογίζει ο Γιάννης Βαλαώρας και σε εύλογο χρόνο θα κυκλοφορήσει για φιλανθρωπικό σκοπό.
Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την ευαίσθητη αυτή παραγωγή, θα γίνουν γνωστές σε ιδιαίτερη εκδήλωση, η οποία προετοιμάζεται με ξεχωριστό ενδιαφέρον.
Προς το παρόν, οι φίλοι της ΑΕΛ θα έχουν την ευκαιρία να το ακούν από την ερχόμενη Δευτέρα, από τις αθλητικές ραδιοφωνικές εκπομπές της πόλης, όπου θα διανεμηθεί.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
