Συνάντηση, Τρίτη 13/10/2009

Την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή της ΑΕΛ Τσακμακίδη η μηνιαία συνάντηση των μελών του Βυσσινόκιππου. Στην συνάντηση συζητήθηκαν τα εξής:

• Ανανέωση του μπλογκ του συλλόγου και η δυνατότητα επικοινωνίας διαδικτυακά με του άλλους συνδέσμους και τα αθλητικά μπλογκ της πόλης.
• Η επαναφορά της πρότασης προς την ΠΑΕ ΑΕΛ για έναρξη του προγράμματος "Η ΑΕΛ στα Δημοτικά" με την συμμετοχή και των παλαιμάχων.
• Η επαναφορά της επιθυμίας του ΔΣ για συνάντηση γνωριμίας με τον Πρόεδρο της ΠΑΕ ΑΕΛ και που μέχρι και σήμερα δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί
• Η έναρξη επαφών του Βυσσινόκιππου με τους συνδέσμους και τους παλαίμαχους με απώτερο στόχο την μονιμοποίηση ενός διαλόγου που θα οδηγήσει μέσα από την συνεργασία και την ενότητα στην βοήθεια της ομάδος.
• Η πρόταση του μέλους Αντ. Μπλιάτσου για την ιδρυτική διακήρυξη του συλλόγου η οποία και θα αναρτηθεί στο μπλογκ έτσι ώστε τα μέλη μέσω του διαδικτύου (e-mail) με έγγραφες επιστολές να μπορούν να κάνουν τις δικές τους παρατηρήσεις και τροποποιήσεις Στόχος η ανάρτηση του τελικού κειμένου που θα εγκριθεί σε γενική συνέλευση του συλλόγου.
• Πρόταση για τον αγώνα με την Ξάνθη να δονεί το Αλκαζάρ το σύνθημα "Στις χαρές και τις λύπες κοντά" σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού.
• Εγγραφή δύο νέων μελών
• Ανανέωση του ραντεβού σε περίπου ένα μήνα στις εγκαταστάσεις του Μ. Καγγά στην Τερψιθέα.
• Το ΔΣ θα πραγματοποιήσει συνάντηση μετά τον αγώνα με την Ξάνθη.

AΝΑΚΟΙΝΩΣΗ : ΦΙΛΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΤΗΣ ΑΕΛ

Οι παλαίμαχοι της ΑΕΛ θα αντιμετωπίσουν την ομάδα των ομογενών του Καναδά σε φιλικό που θα διεξαχθεί σήμερα Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009 στις 16.30 στο Αλκαζάρ, στη μνήμη όλων όσοι έχασαν τη ζωή τους και ανήκαν στην οικογένεια της ΑΕΛ.

ΣΧΟΛΙΟ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ : ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ - ΑΕΛ 4-0

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ – ΑΕΛ : 4 – 0

ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ

Α) Το ημερολόγιο ενός τρελού (Νικολάι Γκογκόλ)

Δευτέρα 5-10-2009. Επομένη εθνικών εκλογών. Φωνές παντού και συζητήσεις. Όλη η Ελλάδα ήταν μπλέ, έγινε πράσινη … σκέφτομαι …
- πόσο λίγο με ενδιαφέρει, για μένα η Ελλάδα είναι βυσσινί, η μόνη μου σκέψη είναι στο ΟΑΚΑ, εκεί σε λίγο θ’ αρχίσει ο αγώνας της ομάδας.
- Το μέλλον της Ελλάδας… το μέλλον της ΑΕΛ. Τα ζύγισα σωστά, μήπως είμαι τρελός… δεν με νοιάζει, εμένα η καρδιά μου είναι βυσσινί και η ώρα του αγώνα πλησιάζει.
- Αγωνία μεγάλη και ελπίδα, ελπίδα που δεν έσβησε, πλησιάζει η ώρα, οι παίκτες εισέρχονται στον αγωνιστικό χώρο. Προσπαθώ να διαγνώσω στα μάτια τους την φλόγα που κι εγώ έχω για τον αγώνα. Εισέρχονται και οι υπόλοιποι του πάγκου, κοιτάζω τον προπονητή μας να διακρίνω αν έχει πίστη για τον αγώνα. Βλέπω κι ένα μέλος του Βυσσινόκιππου στον πάγκο, χαίρομαι, είμαι αισιόδοξος. Από πού πηγάζει η αισιοδοξία μου ; τι είναι αυτό ; τρέλα ;
- 30΄ του αγώνα ξεκινήσαμε καλά, είχα δίκιο, η ΑΕΛ έχει ψυχή, λίγη προσοχή χρειάζεται, ξεκινήσαμε καλά.
- 43΄ του αγώνα, ο ΠΑΟ έκανε ευκαιρίες από λάθη μας. Ακούω τον Μαρίνο να φωνάζει «ήρεμα δύο λεπτά μείνανε». Φωνάζω κι εγώ το ίδιο.
- 46΄ του αγώνα, χάνουμε, το λάθος έγινε, σηκώνομαι, βαδίζω, σκέφτομαι, ελπίζω, θέλω να ξεκινήσει το β΄ ημίχρονο, τι τρέλα είναι αυτή.
- 50΄ Δοκάρι. Το ήξερα, πάμε γερά
- 66΄ ………………. (του διαβόλου λεπτό)
- 69΄ ………………. (περιπτύξεως υπονοούμενο)
- 70΄ Δοκάρι ο Ρομέου, πετάγομαι, άντε ΑΕΛΑΡΑ …. Ξανασκέφτομαι … μήπως είμαι τρελός ;
- 87΄ Γιατί δεν τελειώνει το ματς ; οι παλάμες μου είναι στο πρόσωπό μου και κρύβουν τα μάτια μου. Ανεβαίνουν στο μέτωπο. Δε νιώθω καλά, ξεφυσάω. Σκέφτομαι μήπως προλαβαίνουμε να βάλουμε ένα γκολ ; τι λέω ; σίγουρα είμαι τρελός. Τελειώνει το ματς. Αλλάζω κανάλι. Πρέπει να ασχοληθώ με τις εκλογές, με την πολιτική. Δεν μπορώ, το μυαλό μου είναι βυσσινί. ΤΙ ΤΡΕΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ;

Β) Η δίκη (Φράντς Κάφκα)

Τρίτη 6-10-2009. Επομένη του αγώνα. Προσπαθώ να σκεφτώ σωστά…. δεν μπορώ, είναι πολύ νωπές οι εικόνες. Είμαι κοντά στο ραδιόφωνο. Το σκέφτομαι…. να το ανοίξω ; όχι. Πρέπει να σκεφτώ μόνος μου. Μετανιώνω, ας ακούσω τι λένε οι άλλοι, υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι δεν θα επηρεαστώ.
- (ακροατής) φταίνε διοίκηση, παίκτες, προπονητές
- (εγώ - σκέψεις) γίνε πιο συγκεκριμένος
- (άλλος ακροατής) τα λάθη του καλοκαιριού …
- (εγώ - σκέψεις) τα ’χουμε πει αυτά
- (άλλος ακροατής) οι παίκτες να παθιαστούν
- (εγώ - σκέψεις) πες τα μεγάλε
- (άλλος ακροατής) να διώξουν τον άχρηστο
- (εγώ - σκέψεις) σιγά, με το μαλακό
- (άλλος ακροατής) δεν ενδιαφέρεται για την ομάδα του
- (εγώ - σκέψεις) αγριεύει το πράγμα
- (άλλος ακροατής) να στηρίξουμε την ομάδα
- (εγώ - σκέψεις) επιτέλους
- (άλλος ακροατής) να σηκωθούν να φύγουν όλοι τους
- (εγώ - πράξεις) κλείνω το ραδιόφωνο
- (εγώ σκέψεις – σκέψεις – σκέψεις) Αναρωτιέμαι τι γίνεται. Η ομάδα περνά από ΔΙΚΗ ; Ποιοι είναι όλοι αυτοί ; Πού την βρήκαν τη φωνή ; Εμείς που ουρλιάζουμε βουβά από πίκρα και αγωνία πνιγόμαστε από τη φωνή των επίδοξων δικαστών ; Η φωνή της λογικής δεν έχει καμιά θέση ; και η ΑΕΛ ; η ΙΔΕΑ ; Δεν έχει κανέναν υποστηρικτή ; δεν έχει ελαφρυντικά σ’ αυτή τη ΔΙΚΗ ; Δε θα της δώσουμε περιθώριο να ανακάμψει ; να διορθώσει τα λάθη ;


Γ) Βυσσινόκηπος (Άντον Τσέχωφ)

Τετάρτη 7-10-2009. Οι σκέψεις ξεκαθαρίζουν στο μυαλό. Χρειάζεται πολύ δύναμη για να ξεπεράσεις τις δυσκολίες και που να βρεθεί. Μέσα σε μια οικογένεια όταν κάνει λάθη το παιδί ο γονιός παλεύει να τα διορθώσει και να τα ξεπεράσει, κυριαρχεί η αγάπη προς το παιδί και προσπαθεί να κοιτάξει μπροστά. Στην ΑΕΛ μπορεί να συμβεί το ίδιο μπορούμε να συγχωρήσουμε; μπορούμε να βοηθήσουμε να ορθοποδήσει ; Είναι το ίδιο με το παράδειγμα ;
Τη νιώθουμε σαν παιδί μας;
Είναι πολύ δύσκολο. Πώς μέσα από ένα χόμπυ να ξεπεράσεις τόσα πράγματα. Πώς σε μια εκδήλωση που θες να ξεφύγεις από την καθημερινότητα και να χαρείς, να βρεις το κουράγιο και να ξεπεράσεις με ηρεμία τόση στενοχώρια. Πώς να συγχωρήσεις. Πώς να δώσεις ώθηση.
Τι όμορφα που ακούγεται το σύνθημα «στις χαρές και στις λύπες κοντά» όταν όλα πάνε καλά, τι εύκολα που λέμε το καλοκαίρι εκ του ασφαλούς «ας κάνει η ομάδα ανανέωση και θα την στηρίξουμε στις ήττες», πόσο γρήγορα πείθουμε τον εαυτό μας ότι είμαστε για τα δύσκολα και όχι για τις νίκες πριν έρθουν οι ήττες; Και το μεγάλο ερώτημα : Τι θα γίνει αν δεν νικήσουμε την Ξάνθη ; (δε λέω να χάσουμε για να μην τρομάξω τον ίδιο μου τον εαυτό)
Κι όμως υπάρχουν κάποιοι που μπορούν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες. Η απάντηση είναι ΒΥΣΣΙΝΟκΙΠΠΟΣ. Ναι γιατί στο μυαλό μου ΒΥΣΣΙΝΟκΙΠΠΟΣ σημαίνει φίλαθλοι που πέρασαν τα πέτρινα χρόνια κι έμειναν δίπλα στην ομάδα. Άνθρωποι που είδαν την ΑΕΛ στα όρια της διάλυσης κι ενώ την είχαν αποθεώσει στο απόγειο της δόξας της, έμειναν δίπλα της και δικαιώθηκαν νιώθοντας ξανά περήφανοι γι’ αυτήν. Χρειάζεται πολύ μεγάλη δύναμη για να στηρίξεις την ομάδα στις δύσκολες στιγμές, αν όμως το κάνεις απολαμβάνεις τους καρπούς σου στην ανάκαμψη και τότε νιώθεις ότι είσαι κομμάτι (ανώνυμο έστω) αυτής.

Το τρίπτυχο είναι συμβολικό : Α) Ας βάλουμε στο ημερολόγιό μας την τρέλα του αγνού φιλάθλου για να βοηθήσουμε την ομάδα Β) Ας σταματήσουμε τον εύκολο δρόμο της μεσαιωνικής δίκης (καταδίκη χωρίς αντίλογο) της αγαπημένης μας ομάδας και Γ) Από τον θεατρικό Βυσσινόκηπο ας πάμε στον ρεαλιστικό Βυσσινόκιππο που σημαίνει ότι γνωρίζουμε ότι η ομάδα μας έχει πρόβλημα, ότι έγιναν λάθη, ότι ο φετινός δρόμος είναι δύσκολος , αλλά παλεύουμε για την ομάδα μας γιατί αν την εγκαταλείψουμε θα χάσουμε την διαδρομή κι εμείς εκεί θέλουμε να είμαστε κοντά κι όχι όταν φτάσουμε στο στόχο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

6 Οκτωβρίου 1996 : Έφυγε από κοντά μας ο ποδοσφαιριστής της ΑΕΛ Αντρέας Ζέρμας. Ο BΥΣΣΙΝΟκΙΠΠΟΣ δεν τον ξεχνά, όπως και όλους όσοι φόρεσαν τη βυσσινί φανέλα και δεν βρίσκονται πια ανάμεσά μας.

ΣΧΟΛΙΟ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ : ΒΑΡΕΜΕΝΟΙ ΘΕΑΤΕΣ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΤΟΥΣ,ΣΕ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΡΥΑ ΚΑΙ ΒΑΡΕΤΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Αυτή τη φορά, οι προσδοκίες για το συγκεκριμένο ματς δεν ήταν μεγάλες. Απουσίες, αγωνιστική πτώση, παρατεταμένη απογοήτευση στα ματς του Αλκαζάρ. Καταλάβαινε κανείς, βλέποντας τους φιλάθλους πριν το ματς, ότι δεν είχαν πλέον την προσδοκία να περιμένουν πολλά. Παίζοντας με ενα αδόκιμο και συγκεκριμένων δυνατοτήτων κέντρο, ήταν εμφανές ότι η ΑΕΛ στο α' ημίχρονο αντιμετώπιζε μεγάλο πρόβλημα στην πάσα απο τα αμυντικά χαφ. Η κυκλοφορία της μπάλας δεν υπήρχε, τα χαφ μόλις πιέζονταν δίνανε εύκολα την μπάλα στον αντίπαλο, με αποτέλεσμα η ΑΕΛ να κάνει, ίσως, την χειρότερη εμφάνιση εδώ και πολύ καιρό. Απεναντίας, ο ΠΑΣ ξεκίνησε δυνατά, έχασε δυο καλές ευκαιρίες, και γενικά είχε τον έλεγχο του α' ημιχρόνου. Στο β' μέρος η ΑΕΛ μπήκε πιο δυνατά, πίεσε, κυκλοφόρησε καλύτερα την μπάλα στο κέντρο, περιόρισε τον ΠΑΣ σε παθητικό ρόλο, αλλά μέχρι εκεί. Η συνεχής αδυναμία για δημιουργία φάσεων συνεχίστηκε σε ένα ακόμη ματς. Η επιμονή να πηγαίνει η μπάλα στα άκρα για μια ακόμη άστοχη σέντρα σε μια άδεια περιοχή, όπου δεσπόζουν πάντα πολλοί περισσότεροι αμυντικοί, και ένας ανέτοιμος αλλά τραγικά μόνος φορ, είναι το σήμα κατατεθέν της ΑΕΛ. Αλήθεια, αναρωτιέται κανείς αν στη θέση του Ντε Νίγκρις ήταν ο Ζλάταν θα άλλαζε πολύ η ομάδα; Ο μεξικανός ήταν πάντα μόνος ανάμεσα σε δυο και τρεις αντιπάλους. Τα δε άκρα χωρίς έκρηξη και αντοχές για να παίξουν καλά και με διάρκεια. Θέσεις που απαιτούν πολύ κίνηση και ταχύτητα. Για το 0-0 υπάρχουν πολλές δικαιολογίες, όπως οι αναγκαστικές αλλαγές, αλλά πρέπει η τεχνική ηγεσία να προβληματιστεί έντονα, διότι η αγωνιστική μετριότητα κάποιων παικτών είναι ευθύνη δική τους. Ας βρούνε, λοιπόν, τον τρόπο να τους εμπνεύσουν, όπως και όλη την ομάδα, και μην ξεχνάμε ότι το ποδόσφαιρο παραμένει ένα παιχνίδι που ακόμα χρειάζεται η τρέλα, η έμπνευση της στιγμής, το ρίσκο. Είναι δουλειά της τεχνικής ηγεσίας αυτό. Όποια ομάδα παίζει μόνο λογικό και ορθολογιστικό ποδόσφαιρο είναι μια μέτρια ομάδα. Για την μετριότατη φετινή ΑΕΛ υπάρχουν πολλά που μπορεί ο καθένας να προσάψει. Όλοι μας μπορούμε να βρούμε χίλιους και δυο λόγους για το ποιός φταίει. Μόνο ο χρόνος θα δείξει τελικά τι πηγαίνει ή τι δεν πηγαίνει καλά φέτος σ' αυτή την ομάδα. Και θα το δούμε σύντομα. Η μόνη δόκιμη λέξη είναι " ψυχραιμία" και λίγη υπομονή. Το να έχουμε την αίσθηση ότι συνεχώς κάποιος μας κοροϊδεύει και μας νομίζει βλάκες, αδικούμε πιο πολύ τους εαυτούς μας.